Test je ook mee?
Wij werken aan een nieuwe lay-out.
Vanaf 2 april is deze beschikbaar. Wil je de nieuwe lay-out alvast gebruiken?
Test nu mee en laat ons weten wat je er van vindt!
Ik doe mee! Liever niet
Menu

Buurtverhalen

Hieronder staan alle verhalen of blogs die je buurtgenoten op de site plaatsten. Ze zijn blij met jouw reactie!

Pagina's (1): 1
Titel Omschrijving
Op deze plaats proberen we iedere maand iemand centraal te stellen die op een of andere manier in de samenleving een begrip was en is.Dit keer Hans Keizers woonachtig op de Saltshof in Wijchen en nog steeds zeer betrokken bij het vakbondswerk van de F.N.V. Weliswaar met pensioen maar toch alsof er niets veranderd is.WAAR EN WANNEER BEGINT HET VOOR HEMHans werd geboren in december 1939 op de Dr. Schaepmanstraat ( Willems-kwartier ) te Nijmegen. Hij groeide op in een gezin van één oudere - en vier jongere broers. Hij heeft geen zussen. De lagere school Doornroosje werd doorlopen aan de Verlengde Groenestraat nabij de Kerk te Nijmegen. Omdat hij automonteur wilde worden ging hij vervolgens naar de Ambachtschool aan de Nieuwe Marktstraat te Nijmegen. Zijn eerste werkgever was BP-Benzinemaatschappij in Nijmegen waar hij zo’n vier jaar in dienstverband verbleef en bedrijfsopleidingen volgde..Vervolgens riep de militaire dienstplicht waar hij zijn opgedane ervaringen en scholingen kon benutten. Vanwege reparatie-en sleepwerkzaamheden was hij gedurende 1,5 jaar door heel Nederland actief. Ook de plaats La Courtine, voor veel Nederlandse militairen toen een begrip werd door Hans aangedaan.Bij zijn terugkeer kwam hij als onderhoudsmonteur gedurende zo’n 17 jaar in dienst van aannemer Tiemstra.STICHTEN VAN EEN GEZINNaast zijn werk was er ook nog een leven. Hij leerde zijn vrouw Tonnie de Waal, eveneens afkomstig uit Nijmegen, kennen. Zij kwam uit een gezin van negen kinderen. Zij trouwden in 1964 en kwamen te wonen in de Kwartelstraat in Wijchen . Hij herinnert nog goed de zorglijke blik van zijn moeder toen er over “kopen van een huis” werd gepraat. Waarschijnlijk zal dat niet de enige ouder in die tijd geweest zijn die bij het bespreken van zo iets, zo keek. Zij hebben er dertig jaar gewoond. Er werden twee dochters geboren.Later schonk één van de dochters hen één kleinzoon.Met die kleinzoon wordt nogal eens gevoetbald, al gaan, in tegenstelling tot jaren geleden, de jaren qua conditie, wel tellen.VAKBONDS- EN ANDER VRIJE TIJDSWERK In 1963 werd hij kaderlid bij het FNV om in 1966 min of meer door lobbyen door Henk Jansen ( Bouwbond ) volledig in het Vakbondswerk terecht te komen. Hij werkte toen veel samen met Henk Jansen en Frans Smulders. De tijd van het inwisselen van vakantiebonnen staat hem nog zeer goed voor de geest.Met name de taak ledenadvisering vraagt veel tijd maar gelukkig wordt het ook wel met dankbaarheid vergoed. Tegenwoordig is hij nog regelmatig in het Jeugdhuis Woezik waar vaste tijden zijn ingedeeld om persoonlijke problemen te bespreken.Jaarlijks worden daar zo’n 400 klachten en procedures behandel en opgestart..Als gevolg van zijn functioneren kwam hij ook in het Wijchense verenigingen- en stichtingenwerk terecht. Zo was hij bestuurslid van het toenmalige Molenhuis, de Stichting Vormingswerk Jong Volwassenen, Lid van de Seniorenraad en het BOGO.KONINKLIJKE ONDERSCHEIDING In 1998 werd hij beloond met de onderscheiding als Lid van de Orde van Oranje Nassau. Dit o.m. voor zijn tomeloze inzet bij het vakbondswerk.Hij is niet de man van veel tamtam enz. Hij beleefd er zijn voldoening aan wanneer succes geboekt wordt.HOBBIES Hij liep inmiddels al 26 maal de Nijmeegse Vierdaagse. Een groot aantal keren samen met zijn vrouw. Aan andere marsen wordt ook weel deelgenomen echter niet zo “plichtsge-trouw”.Voor andere hobbies, anders dan klussen thuis en bij de kinderen het bijhouden van de tuinen, heeft hij geen tijd… TIJDEN VERANDERENDit verhaal lezend zou je concluderen dat nooit in Wijchen een werkgever had.Echter na 3 jaar IVECO-Nijmegen waar hij werd gespecialiseerd in lassen en autocheen lassen kwamen Wijchense bedrijven als Peters Tentenbouw, Synprodo en Nootenboom toch ook op zijn pad.Veel tijd moet momenteel worden besteed aan “de Poortwachtersbegeleiding Zwolle/ Apeldoorn/Den Bosch in het kader van de Wet “Poortwachter”.Hij is op zijn 60e jaar met de VUT gegaan.
Zonnebloemgasten van afdeling Alverna genoten samen van JUMBO-Kerstdiner:Kook-vrijwilligers op Alverna doken thuis de keuken in om voor 20 gasten uit de plaatselijke doelgroep van de Zonnebloem een heerlijk Kerstdiner op dinsdag 20 december in de Oase voor te schotelen. Op deze manier kon Zonnebloem afdeling Alverna en de plaatselijke JUMBO-supermarkt Zuiderpoort, Wijchen samen zoveel mogelijk mensen laten genieten van een gezellig samenzijn voor de Kerst.Na een kopje koffie en `welkom` werd de tomatensoep met ciabatta opgediend. Daarna het hoofdgerecht: Aardappelpuree, rode kool, runder-stoofpot (hachee) met stoofpeertje. Hierna nog een chocomousse toetje met slagroom.De ingrediënten voor dit uitgebreide driegangendinerwerden gedoneerd door JUMBO ZUIDERPOORT WIJCHEN. Het familiebedrijf Jumbo Supermarkten doneerde voor het derde jaar op rij een groot aantal kerstdiners aan diverse goede doelen, waaronder Zonnebloem, in Nederland. Wat hebben we GESMULD! Voor allemaal FIJNE KERSDTDAGEN en een HEEL ZONNIG 2017!
WIE KENT HEM NIET?Op deze plaats proberen we iedere maand iemand centraal te stellen die op een of andere manier in de samenleving een begrip was en is.Dit keer Geert Elbers woonachtig op de Don Felixhof in Wijchen en nog steeds, in misschien wat minder mate, betrokken bij het Scoutingwerk, niet alleen in het Wijchense, in tegendeel.HOE HET VOOR HEM ALLEMAAL BEGONHij werd in april 1934 geboren. Aan de Koolberg D 50. ( Koolbergseweg ) Zijn vader kwam uit Ooy; zijn moeder uit Bemmel. Zzij hadden dit huis rond de tijd van hun huwelijk gekocht.Het gezin bestond uit vijf kinderen waarvan Geert de enige jongen was en tevens de oudste. Zijn vader had een klein boerenbedrijfje, maar de opbrengst was klaarblijkelijk niet genoeg om het gezin te onderhouden want hij was ook nog elders , al vanaf zijn elfde jaar….., in loondienst.Tentijde van de aspergeteelt ; april t/m 24 juni; was het alle hens aan dek voor de familie Elbers. Het was ook in die tijd dat het gezin verhuisde naar het Industrieterrein waar een van de directieleden van WAM juist zijn “dure “ bedrijfswoning wilde verlaten om kleiner te gaan wonen. Gelijktijd namen dochter en schoonzoon ( schoonzoon ook afkomstig uit de landbouw terwijl de dochter al een administratieve functie bij het genoemde bedrijf bekleedde ) zijn bedrijfje over. Vervolgens werd er nog eens verhuisd naar de Kersenstraat en de Zwanensingel. Uiteindelijk zou hij in 1977 op zijn huidige woonadres terechtkomen.LOOPBAANNa de Lagere school ging hij in 1947 naar de toen nog 3 klassige ULO-school op Tienakker In 1950 deed hij examen en slaagde. Dat wilde nog niet zeggen dat hij naar de Kweekschool kon ( tegenwoordig Pedagogisch Onderwijs Basisonderwijs ); dat was geen automatisme. Op advies van het toenmalige hoofd van de ULO ( dhr. Nillissen ) ging hij ULO-B halen om een betere opstap te hebben. Dat lukte wel. De Kweekschool in Nijmegen werd met succes doorlopen en afgesloten. Ook toen was er niet alle kans voor een baan want hij heeft nog een jaar in Arnhem voor de klas gestaan. Vervolgens kwam hij als opvolger van “meester” Warringa aan de Lagere school St. Franciscus in Wijchen te werken.HOBBIES/VRIENDENHet onderwerp Scouting leggen we hierna uitvoerig onder de loep.Op met name de zondagmiddagen was het aan de Koolberg, een ware “zoete inval” Daar kwamen de buurtgenoten, de vrienden en de studiegenoten bijeen Daar werden spellen gespeeld en gekaart ( rikken ) en ongetwijfeld ook kwajongensstreken uitgehaald. Of hij daar bewust niet veel over los wil laten, of dat hij het echt vergeten is, valt niet vast te stellen. Wel werden regelmatig theater- en ( muziek) uitvoeringen in “De Vereniging” in Nijmegen bezocht zoals de optredens van Eddy Christiani enz. Incidenteel werd ook het filmtheater “Victory Theater ) op de markt in Wijchen bezocht.Dat Geert hecht aan goede vriendschap blijk o.m. uit het feit dat hij nog steeds réunies bezoekt en hechte vriendschappelijke contacten heeft met twee medestudenten afkomstig van de Daalseweg in Nijmegen.SCOUTINGIn 1955 kwam hij min of meer bij toeval via de aalmoezenier bij de Paschalisgroep met het scoutingwerk voorheen verkennerij, in aanraking; dat eigenlijk nog niet eens in de kinderschoenen stond. Daar kwam na veel werk en nog meer inventiviteit al snel een einde aan. Veel hulp heeft hij daarbij gehad van Wiel de Swart en Akela Sengers. Alles over organisatie en opbouwen moest via lezen en info uit de Afdeling Nijmegen verkregen worden. Eigenlijk heet het pas sinds 1973 “scouting”en werd het in Woezik in 1994 een gemengde groep. De blokhut die verbouwd en opgeknapt moest worden daarbij speelde Toon van Eck weer een belangrijke rol. Het werk was trouwens min of meer familiewerk, want een zus van Geert voert al vanaf het begin de tegenhanger van de Gidsen aan n.l. het KMG aan.In 1963 heeft een lid de wereldjamboeree in Griekenland bezocht. De kosten van deze trip werden goeddeels betaald uit de opbrengsten van de wildloterij. Enkele veehouders hadden zelfs spontaan enkele slachtrijpe stuks vee beschikbaar gesteld die door slager Gerritz naar keuze van de winnaar werden opgedeeld.In 1967 werd door 5 personen uit Woezik/Wijchen in het kader van een uitwisseling zelfs 34 dagen bij gastgezinnen in Amerika verbleven.Voor leken: “ we praten in Nederland wel over 100.000 leden en 25000 leidinggevenden.”In 2005 werd op grootse wijze het 50 jarig jubileum van Scouting Woezik gevierd.ONDERSCHEIDINGEN In 2004 werd Geert Elbers benoemd tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau vanwege het 40 jaar lidmaatschap Scouting. In 1996 werden hem de versierselen vanwege de Draagspeld van de Gemeente Wijchen opgespeld. Ook werd hij in Wijchen in 2004 onderscheiden met de grootste Wijchense Urn in de plaatselijke carnavalswereld.RESUMËIn 1995 ging hij met vervroegd pensioen ( VUT ) na 40 jaar in het onderwijs werkzaam te zijn geweest; waarvan 39 jaar in het WijchenseHG
"Goedemorgen u spreekt hier met meneer de Groot. Ik wil mijn abonnement opzeggen", buldert hij in mijn oor.Piep!Onze poging om een gesprek met elkaar te voeren wil maar niet lukken. De hoorn houd ik op enkele centimeters van mijn oor. Op de achtergrond hoor ik zijn vrouw zwaar geïrriteerd zuchten. Opeens (zo stel ik me dan voor) rukt ze de hoorn uit zijn hand en zegt: “Ja me mevrouw de Groot. Hij heurt niks wa, hij's doof!"Ik vraag: "Heeft u pen en papier bij de hand want dan kunt u ons adres noteren. Opzeggingen willen wij graag schriftelijk ontvangen.""Ja hoor, dat heb ik", zegt mevrouw.Opeens schreeuwt ze tegen haar man (zonder de hoorn bij haar mond weg te houden) : "Hier, skrief jij dan, ik ken toch nie prate en skrieven tegelijk."Bij mij doemt het beeld op van een heer op leeftijd, ietwat bibberig. Gezeten aan een houten tafel, bedekt met een donkerrood tafelkleed. Op de tafel het eeuwige lauwe kopje koffie dat geschonken is uit de thermoskan met koffie die vroeg in de ochtend gezet wordt, met een speculaasje erbij. Het duurt even voordat we bij de postcode aankomen.9612 HL zeg ik.9612 HL herhaalt mevrouw.9612 HN zegt meneer."NEEEEJJJ het is 9612 HL", schreeuwt mevrouw."Ja dat zeg ik, 9612 HN."De huiselijke spanning is voelbaar door de telefoon. Om te helpen zeg ik: "HL zoals Hendrik Leo.""Je moet er ook nog Hendrik Leo achter skrieven.""Wat zeg je?", zegt meneer weer.Heel even duw ik mijn hand voor de mond en druk de hoorn tegen me aan, herpak me en leg vervolgens uit om het 'toch maar' achterwege te laten."Oh nee", buldert mevrouw "da hoef je er toch niet achter te skrieven. Alleen HL.""9612 HN", mompelt meneer al schrijvende. Enfin, 14 minuten laten leg ik de hoorn op de haak. Het zou wel een godswonder zijn als die brief hier ooit aankomt.
WIE KENT HEM NIET Op deze plaats proberen we iedere maand iemand centraal te stellen die op een of andere wijze in de samenleving een begrip was en is. Dit keer Bram Gerrits woonachtig op de Merelstraat in Wijchen-Noord en thans in wat mindere mate betrokken bij de nog bezig zijnde renovatie van de “Skatebaan, sport- speel- en wandel plaats” en de directe omgeving aan de Klapstraat te Wijchen. HOE HET VOOR HEM BEGON Bram werd in september 1959 geboren. Het lager onderwijs werd gevolgd in de Paulusschool en het vervolgonderwijs waaronder LTS school volgde hij aan de Oosterweg en aan de Konijnsweg. Op zijn 15e jaar ging hij al werken. Eerst 15 jaar bij Floor, daarna zeven jaar bij Schenk containerbouw , drie jaar in de stellingbouw en tot slot bij Nooteboom vrachtwagenbouw en opleggers. Dus zeg maar rustig een keihard gestaalde werkomgeving waar hij heden nog wel met voldoening op terug kan kijken ondanks de enkele forse teleurstelllingen welke hij te verwerken kreeg. HET STICHTEN VAN HET GEZIN In 1987 ging hij samenwonen met Ans en ging wonen op de Kraaijenberg. Met haar zou hij even later trouwen. Samen kregen zij twee kinderen Freddie en Remco. Noord trok klaarblijkelijk toch wel want zij wonen ondertussen al weer zo'n tien jaar op het huidige adres. HOBBIES Zijn grootste hobby was zaal- en veldvoetbal. Als gevolg van diverse blesssures en rugklachten is hij daar als actief deelnemer mee moeten stoppen en is de belangstelling hiervoor naar het passieve niveau/liefhebberij gegaan. Helemaal over is het sportgevoel niet want hij neemt nog deel aan de billardcompetitie van de Wijchense Bond. Maar behalve dat verzamelt hij al weer zo'n twintig jaar 45 toeren-gramofoonplaatjes van een uitgebreid scala artiesten/muzikanten die hij min of meer toevallig op zijn levenspad tegenkomt. Niet vergeten mag worden zijn meer dan grote belangstelling voor jukeboxen, Inderdaad niet die fake-dingen maar die echte orginele. GEZONDHEID Als gevolg van een ziekte ( hersenimfarct ) heeft hij zo'n vijf jaar geleden een stapje terug moeten doen. Niet alleen voor hem maar ook voor zijn gezin maakte dat een grote inbreuk op het dagelijkse leven. Thans is hij huisvader en heeft zijn vrouw weer een baan. Gelet op de omstandigheden toch nog een acceptabele levensvoortzetting. SKATEBAAN Bij wijze van toeval kwam hij pakweg een 1,5 jaar geleden in gesprek met een buurman die nog dichter bij de skatebaan woonde dan hijzelf. Er bestonden al plannen van een groep jongeren gesteund door stichting Meer Welzijn en de Wijkagent en al min of meer met instemming van de gemeente Wijchen. De plannen waren nogal rigoreus met een heuse wagon/afdak als schuilruimte bij slecht weer en avonduren en met complete verlichting rondom, voetbalkooi en verlegging van eerste speelgelegenheden. En passant zou ook de skatebaan zelf opgeknapt worden. De buurt zou al ingestemd hebben en volledig op de hoogte zijn. Achteraf blijkt dat de direct betrokken buurt helemaal niet op de hoogte was, echter een deel van een wijk die verder weg woont welï?. Door deze tussenkomst werd wel een handtekeningenactie gestart en uitleg gegeven aan de directe buurt. In het wijkcentrum Noorderlicht werd een bijeenkomst georganiseerd waar alle partijen aan bod konden komen. Daar werd door alle partijen goed gebruik van gemaakt en werden de plannen zowel bouwkundig als qua leefomgeving nog eens behoorlijk aangepast en getoetst aan de wettelijke voorschriften en eisen. Een werkgroep ging er vervolgens mee aan de slag voor verdere uitwerking. Inmiddels, zo is de conclusie, is men driftig bezig met de realisatie. SLOTOPMERKING Wij wensen Bram en zijn gezin vele jaren in goede gezondheid en heel veel succes/plezier met de resultaten van de mede onder zijn inbreng gerealiseerde renovatie. HG
WIE KENT HAAR NIET Op deze plaats proberen we iedere maand iemand centraal te stellen die op een of andere wijze in de samenleving een begrip was en is. Dit keer Rina Smits-Burgers woonachtig op Alverna en zeer betrokken bij diverse zaken van uiteenlopende aard. HOE HET BEGON Rina werd in 1939 geboren in Leur om wat preciezer het adres aan te geven in “De Meerenburg”. later zou het pand nog gebruikt worden als restaurant en nu zijn er seniorenappartementen in gehuisvest. Vader was Hent Burgers en moeder Dien Reijnen. In het gezin groeiden 10 kinderen op; vijf jongens en vijf meisjes. Rina was het tweede kind na broer Jan. Na het adres in Leur; wat min of meer als gevolg van de mobilisatie gebeurde; ging het gezin weer terug naar de Nieuweweg in Wijchen waar het transportbedrijf van pa ( wie kende Melkerij Lent niet) , als waardig transportbedrijf tot ontplooing kwam. Nog weer later verhuisde het gezin en het bedrijf naar de Kasteellaan te Wijchen, waar een pand dat plaatselijk beter bekend was onder de naam “Kapittelhuis”, werd betrokken SCHOOL EN WERK Rina groeide dan ook op dat adres grotendeels van de tijd op, ging in Wijchen naar de lagere school en U.L.O. en moest voor het vervolgonderwijs naar elders. Op dat moment kon ze ook niet vermoeden dat het onderwijs zo'n grote rol zou gaan spelen in haar leven. Gedurende de periode 1960 t/m 1995 is zij als onderwijskracht daar met veel plezier in werkzaam geweest. Voornamelijk op Alverna . In deze omgeving speelden de zusters Franciscanessen van Bennebroek een behoorlijke al dan niet ondersteunende pedagogische rol. Het peil van het onderwijs op Alverna werd nauwkeurig in de gaten gehouden door o.a. de leerkrachten zelf. Zes leerkrachten brachten in 1964 een bezoek aan Amsterdam om daar de raakvlakken met het Montessori-onderwijs eens goed te toetsen om het meer zelfstandig werken in te voeren. De nadruk lag voornamelijk op het activeren van de leerling en de stimulans tot presteren. Bewust heeft ze naar haar afscheid uit het onderwijs toe gewerkt. Het was mooi geweest, Met een mooi afscheidsfeest in September 1995 werd een belangrijke periode afgesloten VRIJWILLIGERSWERK Al snel kwam het vrijwilligerswerk om de hoek. Vanaf 1996 verzorgt zij o.a. de administratie van de geloofgemeenschap H. Jozef, participeert in het liturgisch beraad en is op de woens- dagmorgen aanwezig in de pastorie. Van 2002 tot 2011 vervulde zij het secretariaat van de KBO-Alverna en was bestuurslid van de Kring KBO. Bij de KBO is zij nog steeds actief als commissielid Lief en Leed; de commissie die denkt aan répresentatie t.g.v. verjaardagen en feestelijkheden, maar ook bij ziekte en overlijden. Haar motto was, is en blijft: “Ik wil altijd wel een helpende hand bieden en bezig blijven voor de bevolking maar zelf de regie bepalen”. ALVERNA Rina trouwde in 1966 met Rien. Samen kregen ze twee kinderen een dochter Jessica inmiddels 48 en een zoon Jos 45 jaar. Ook zijn ze trotse grootouders van twee kleinzoons. Via de Vendreef en de Leostraat kwamen zij na zo'n vijf jaar op het huidig woonadres te wonen; aan de Eliasstraat. Dit onderkomen werd door henzelf gebouwd. KONINKLIJKE ONDERSCHEIDING Het zal bij de meeste lezers van het vorenstaande niet vreemd overkomen dat zij in 2010 vanwege al haar werkzaamheden waaronder ook het mee opzetten van het WMO-beraad in de gemeente Wijchen, koninklijk werd onderscheiden. Een enorm bewijs van waardering dat haar zeer toekomt. Een type dat zichzelf altijd probeert weg te cijferen ten behoeve van het ene doel “welzijn van de mensen”. RÉSUME Wij hopen dat zij nog lang veel plezier in het vrijwilligerswerk actief kan zijn en wensen haar daarbij veel succes HG
Ik ben Wilma Verheij en woon op de Hoogmeer. Elk jaar komt de stoet van de Nijmeegse 4daagse recht voor mijn deur voorbij. Al jaren riep ik dan ook dat ik hem zelf ook een keer wil lopen. 5 jaar geleden was het dan zover. Aangespoord door mijn zusje die ook graag nog een keer wilde ben ik gaan trainen. Helaas liet mijn zusje het afweten en dus moest ik alleen verder met de voorbereidingen. Het koste heel wat training, zo'n 1200 km, maar het is me gelukt om hem uit te lopen. Wat een feest was het! Ik vond het zo leuk, dat ik al snel besloot om het jaar erop weer mee te doen. Dus weer lekker aan het trainen geslagen en ingeschreven. Ook dat jaar mocht ik weer mee doen. Inmiddels heb ik minder trainingskilometers nodig. Waarschijnlijk komt het doordat ik nu weet wat me te wachten staat, ik mijn lichaam beter ken en er dus beter naar kan 'luisteren' en nu ook wel weet op welke punten het voor mij prettig is om even pauze te houden. Het enige dat een beetje jammer is, is dat ik geen trainingsmaatje heb. Voor de kortere wandelingen geen probleem, maar bij 30 en 40 km trainen is het toch wel gezellig om onderweg wat te kletsen te hebben. Gelukkig is het probleem sinds vorig jaar deels opgelost, omdat ik nu een lieve hond heb die het geweldig vindt om mee te lopen. Niet verder dan 25 km hoor, dan heeft ie er wel een keer genoeg van ; D. Dit jaar loop ik voor de 5e keer de Nijmeegse 4daagse. Gelukkig was ik net op tijd begonnen met mijn 1e keer, zodat ik nu precies voldoe aan de voorwaarden voor deze bijzondere aflevering van de 4daagse. Ik hoefde dus lekker niet te loten. Nu wordt het voor mij sowieso een bijzonder jaar met allerlei bijzondere data, even op een rijtje gezet: - het is de 100ste 4daagse - ik loop hem voor de 5e keer - in augustus word ik 50 jaar jong en - komende maand ben ik alweer 25 jaar gelukkig getrouwd. Al met al vond ik het een goede reden om dit jaar mijn gewandel te koppelen aan een goed doel. Nu ben ik al jaren sponsor van Stichting de Regenboogboom en dit jaar wil ik ze een extra steuntje bieden door voor hem te gaan sponsorlopen. Regenboogboom in het kort: Deze stichting gaat langs bij ernstig zieke kinderen in ziekenhuizen, instellingen en thuis en zorgt ervoor dmv muziek, verhaaltjes en een regenboogboom dat de kinderen zich even in een eigen droomwereld wanen. Daarnaast krijgen kinderen een geslepen kristal om de regenboog naar binnen te halen. Ook zijn er droomdekens die aan bepaalde kinderen worden uitgereikt, waaronder ze kunnen wegkruipen om de zorgen van alle dag te vergeten. Ik nodig iedereen van harte uit om op mijn blog te kijke. Daar vind je verhalen over mijn weg naar de 4daagse 2016, de tussenstand van de donaties, hoe je kunt doneren en daar is ook meer te lezen over de stichting. Hopelijk vinden jullie het net zo'n goed doel als ik. In dat geval stel ik een donatie zeer op prijs. Mijn doel is om met het opgehaalde geld 100 kinderen blij te kunnen maken met een bezoekje door de Regenboogboom.
WIE KENT HEM NIET Op deze plaats proberen we iedere maand iemand central te stellen die op een of andere wijze in de samenleving een begrip was en is. Dit keer de heer Erick Loermans woonachtig in Wijchen zeer betrokken bij het wel en wee in de Wijchense Gemeenschap. WAAR HET VOOR HEM BEGON Erick werd in 1961 geboren aan de Spoorstraat in Wijchen in een gezin van 7 kinderen; 5 jongens en 2 meisjes. Zijn vader was Wim Loermans, zijn moeder Annie Loermans-Kersten. De oudste broer is, ook al weer enige tijd geleden, overleden. Zijn ouderlijk huis was makkelijk herkenbaar aan de witte kleur en het stond tegenover café De Loswal nabij de spoorlijnovergang Tunnelweg. De lagere school was voor hem de St. Franciscusschool aan de Oosterweg resp. de Paulusschool aan de Roerdompstraat. Voor het voortgezet onderwijs kwam hij ook op de Oosterweg terecht bij de Stichting Scholengemeenschap Wijchen. Maar, zoals het zovelen ging, en tegenwoordig nog wel gaat, hij had geen idée wat hij wilde worden. Uiteindelijk werd voor de “Laborantenopleiding” gekozen. Een opleiding van 2 jaar en vervolgens werd de Pedagogische Academie Basis Onderwijs ( PABO ) in Nijmegen gevolgd en met succes afgerond. De vraag naar onderwijzend personeel was in die tijd niet erg groot. EIGEN GEZIN Min of meer als gevolg van een akkefietje op school, waarvoor hij door de schoolleiding ter verantwoording werd geroepen, leerde hij op 16e of 17e jarige leeftijd zijn vrouw Elma van Gool kennen. In 1984 gingen zij samenwonen. Met trouwen werd echter gewacht tot 2013. Samen kregen zij twee kinderen; Puck 25 jaar en Max inmiddels 21 jaar WERKEN Zijn eerste baan was aan De Smalle Weegbree. Vervolgens kwam hij als leerkracht terecht bij het Blindeninstituut in Grave. Ook de VSO-ZMOK in het kinderdorp Neerbosch Allemaal, weliswaar tijdelijke banen, maar het leidde uiteindelijk later wel ergens toe. In de avonduren studeerde hij voor “Leraar Economie” . Er kwam een vraag vanuit Arnhem; een VSO-Lom was op zoek was naar iemand die ervaring had met het omgaan met moeilijk lerende kinderen; een vaste baan Economie met de groei naar het directeurschap mede als gevolg van fusies door scholen in 2002. In dit kader komt zijn levensopvatting wel goed tot zijn recht. “Iedereen moet de kans krijgen om te studeren; biedt de kinderen kansen; doe iets aan de enorme studieschulden die ze moeten opbouwen; heb oog voor de voorwaarden van de superstudenten “. HOBBY In zijn vrije tijd was hij een fervent sporter en met name handballer, begonnen bij “The Flyers” in Wijchen. Dit zou later uitgroeien tot 5 jaar eredivisie handbal spelen gedurende de jaren 1980-1986 bij de vereniging BASF-SWIFT in Arnhem. POLITIEK In 1996 kwam hij via min of meer bij toeval en via vrienden in de politiek terecht. Als P.v.d.A.-lid. Zoals het betaamt eerst via het ( Raads) adviescommissiewerk en in 2002 als gemeenteraadslid. Ook daar werd carriere gemaakt want in 2004 werd hij zelfs fractievoorzitter. Gedurende periode 2006-2010 was hij Wethouder Maar zaken kunnen vreemd lopen want in 2010 viel de P.v.d.A. buiten de collegevorming. Sinds 2013 is hij zelfs geen lid meer van de P.v.d.A. GEVOLGEN Omdat Erick geen “terugkeergarantie” bij zijn vorige baan had afgesproken immers, bij een min of meer gebruikelijke werkgever/werknemerrelatie kun je dat doen, maar bij een solitaire functie als directeur is dat wat ongebruikelijker, zat hij eigenlijk zonder werk. Hij ging uiteindelijk als interimmanager op zelfstandige basis aan de slag. Van deze functie; aldus Erick; heeft hij veel geleerd Dit leidt tot het directielidschap van de Nijmeegse Scholengemeenschap Groenewoud (NSG). Het is een bestuur van 3 personen en met als portefeuille bedrijfsvoering en zorg en daarnaast is hij “bouwpaus” . Ook hier weer nieuwe ontwikkelingen. VERENIGINGEN Sinds ongeveer een half jaar is hij voorzitter van de voetbalclub AWC. Desgevraagd legt hij uit van handbal misschien meer verstand te hebben, maar ook hier moet je het werk laten bij de mensen die er verstand van hebben dus, een trainer traint, een verzorger doet de taken op dat gebied en het bestuur bestuurt. Met zijn capaciteiten als manager is hij dan ook op de goede plaats terechtgekomen. Voorts heeft hij 6 jaar in het bestuur van Federatie Buurthuizen Gelderland gefunctioneerd. Na 5 jaar heeft hij het werk binnen de “Stichting Leergeld “; een plaatselijke afdeling van een landelijke organisatie, inhoudend het beheer en besteden van legaten en giften aan armlastigen, vervuld. Al weer geruime tijd heeft hij zitting in “De Stichting Meerwaarde”. Deze stichting heeft als doel bedrijven te koppelen aan scholen en welzijnsorganisaties, met als doel bij activiteiten iets terug te doen aan elkaar met gesloten beurs. En zo zijn er nog meer belangstellingsgebieden… Wij wensen hem daarbij nog veel success. HG
Och, wat heb ik altijd veel gehandwerkt. Breien, haken borduren, het maakte niet uit. Meestal ging ik voor materiaal naar Wijchen Noord waar je dan door een aardige dame te woord werd gestaan. Nu ik het handwerken na een paar jaar weer wilde oppakken bleek dat ik naar Nijmegen of Beuningen moest gaan om aan materiaal te komen. Niets meer in Wijchen? Nee, helaas. Nou, dan was er maar 1 oplossing en dat is van mijn oude hobby mijn beroep gaan maken. Sinds oktober 2015 heb ik online een handwerkwinkel te weten www.thewoolshed.nl Ik begon met alleen garen van By CLaire 1, katoen voor naald 2,5-3,5 en By Claire 2, katoen-acryl voor naald 5-7 en traditionele haak- en breinaalden. Inmiddels is mijn assortiment al behoorlijk uitgebreid en er komt regelmatig weer wat nieuws bij. Voor aanschaf van materiaal kun je overigens ook in overleg bij mij thuis terecht hoor. Inmiddels zijn er al wat klanten geweest waarmee ik samen tot een materiaalkeuze voor hun project ben gekomen. Ook geef ik workshops en is er elke maandagochtend en woensdagavond een haak- brei cafe waar je tegen een kleine vergoeding gezellig kunt komen handwerken onder het genot van een hapje en een drankje en natuurlijk met begeleiding waar nodig. Mijn droom is om snel uit te groeien tot een volledige handwerkwinkel met ruime keus. Wie weet gaat dat nog lukken ook.......... Groetjes Wilma Verheij, www.thewoolshed.nl, Hoogmeer 1326 Wijchen, 06-13691147
Op deze plaats proberen we iedere maand iemand centraal te stellen die op een of andere wijze in de samenleving een begrip was en is. Dit keer Jeroen van de Water, woonachtig in Wijchen zeer betrokken bij het wel en wee van de Wijchense Molen. HOE HET BEGON Jeroen van de Water werd 35 jaar geleden in Wijchen geboren en groeide op in het gezin van vader Theo en moeder José. Hij heeft drie broers. De lagere school en het voortgezet onderwijs volgde hij eveneens te Wijchen. Daarna bezocht hij, en rondde die met succes de PABO-opleiding( Pedagosche Academie voor Basis Onderwijs )in Nijmegen af. Als ( parttime ) onderwijzer staat hij voor de klas aan een Basisschool te Beuningen. De gemeente Wijchen is hem als woonadres niet vreemd immers, hij woonde er op diverse adressen verspreid over de gemeente waaronder Noord en Saltshof. HOBBY Hij kan rustig zeggen, mijn werk is mijn hobby, want hij werkt weliswaar twee dagen per week aan school, de rest van de tijd gaat meer dan volledig op aan het molenaarswerk. Zijn eerste ervaringen met het molenaarswerk deed hij op in 2007 bij een collega-molenaar in Winssen. Hij ging van daaruit ook de officiële molenaarsopleiding in Arnhem van 2 jaar volgen. Deze bevatte een groot deel theorie en daarnaast moest op de molen de praktijk worden gevolgd, voor alsnog als 2e molenaar. Hij slaagde daarvoor in 2010. In 2013 nam hij, in goed overleg met de nabestaanden, het molenaarsschap op de Wijchense Molen over van de overleden heer Bökkers. Het was ook ongeveer in die tijd dat zijn vader met pensioen ging na 41 jaar op de Katholieke Universiteit in Nijmegen met name de laatste jaren in het computerwerk te hebben gewerkt. Deze heeft ook zeer veel belangstelling voor het molenaarswerk wat dus goed van pas kwam op de molen. SITUATIE EN VOORWAARDEN Het gebouw, de molen, is eigendom van de gemeente. Het fungeert als monument en omliggende bebouwing moet dan ook voldoen aan maximale hoogte, terwijl in een straal van enkele honderden meters de wind te vangen moet zijn. Tevens moet de directe omgeving waarop het gebouw staat voldoen aan een bepaalde maximum hoogte. Met name deze grenzen worden door Jeroen goed in de gaten gehouden. Een moment van onoplettendheid en je kunt in onomkeerbare situaties terechtkomen. De verhouding met de Gemeente Wijchen is goed. Deze zorgt voor de kosten van het groot onderhoud, terwijl hijzelf de kosten van het klein onderhoud voor zijn rekening neemt. In dit verband is de naam Coppes-Bergharen als “molenbouwer” een niet weg te denken factor. Om goed op de hoogte te blijven van de nieuwste ontwikkelingen rondom het “Molenwezen” is hij aangesloten bij VERENIGING HOLLANDSE MOLEN en bij het GILDE VAN VRIJWILLIGE MOLENAARS. GESCHIEDENIS Aan de molen zit nogal wat geschiedenis vast. Sinds 1342 heeft Wijchen bijv. het ' recht van de wind ' gekocht, wat betekent dat er toen al een voorganger van de huige molen heeft gestaan. In het jaar 1644 wordt in Wijchen al gesproken over een windkorenmolen. In 1799 krijgt Michel Schoonwater van Baron d'Osy de opdracht om een molen te bouwen. In 1975 is de huidige “Beltmolen”, na 20 jaar te hebben stilgestaan, uitvoerig gerestaureerd. In 1979 is er brand geweest in het naastgelegen molenaarshuis, dat volledig afbrandde. ERKENNING VOOR HET WERK In 2005 werd Jeroen uitgeroepen tot 'Wijchenaar van het jaar' mede als gevolg van het opzetten van een collecte-actie in Wijchen voor de Tsunamislachtoffers in Azië PLANNEN Als je rondkijkt in de molen verbaas je je over de verscheidenheid van artikelen die al dan niet door de molen zijn geproduceerd of nodig zijn bij het bakken. Aan de diversiteit komt, en zal geen einde komen. Met name de jeugd wordt interesse voor het molenwerk bijgebracht via de scholen maar ook door het opzetten van activiteiten zoals workshops, rondleidingen en activiteiten ter gelegenheid van st. Nicolaas, Kerstmis enz. Wat te denken van de grote foto's, gemaakt onder auspicien van de stichting Wighene, die binnenkort in de entrée worden opgehangen en betrekking hebben op de Molen. Plannen en werk in overvloed. HET WEER EN DE STANDEN VAN DE WIEKEN Hoe moet je nou als molenaar te werk gaan; wat is de invloed van het weer op de molen en waar krijg je de benodigde informatie vandaan. Weersberichten van alle betrouwbare bronnen, letten op ogenschijnlijk nog veraf ontwikke-lende weersomstandigheden, en het gevoel om in te schatten en op tijd te handelen. Een ongeluk kan in een klein hoekje zitten. Als molenaar dien je soms snel te handelen, zodat de molen bespaard blijft van rampspoed. Achter de stand van de wieken zit vaak een diepere betekenis, zoals er standen zijn voor: rouw, geboorte, rust en lange rust. RESUMË Jeroen van de Water wordt veel succes gewenst. HG
Pagina's (1): 1