Menu

X Omdat je bent ingelogd zie je op deze pagina de berichten uit al je groepen. Alleen jij ziet deze informatie.

Buurtverhalen

Hieronder staan alle verhalen of blogs die je buurtgenoten op de site plaatsten. Ze zijn blij met jouw reactie!

2017 2016 2015 1987
Pagina's (1): 1
Titel Omschrijving
Op deze plaats proberen wij elke maand iemand centraal te stellen die op een of andere manier in de samenleving van Wijchen een begrip was en is.Dit keer Truus van Nuland-Reuvers geboren op 30 december 1942 op “Het Slotje”, de oorspronkelijke versie nog, aan de Huurlingsedam te Wijchen.Zij is de helft van een tweeling met haar broer Herman. Bij geboorte woog ze zeven pond en werd iets later dan haar broer geboren maar met een gebroken been. Zij moest daarom naar het ziekenhuis. Haar vader, Jan Reuvers, moest mede daarom elke dag moedermelk brengen. Haar moeder was Hanneke Bijmans eveneens geboren in Wijchen op Alverna. Het gezin omvatte dus vader, moeder en acht kinderen. De vader was landbouwer.HOE HET ALLEMAAL BEGON.Zij groeide op aan de Huurlingsedam en ging op Alverna tot en met het 3e leerjaar naar de Lagere School om op de meisjesschool in Wijchen het Lager Onderwijs af te ronden. . Daarna kwam de MULO-school aan de Lijsterbesstraat en i.v.m. verbouwing aldaar ook nog even op Tienakker. Ook daar ging het niet allemaal vlekkeloos want daar werd een deel van de school in brand gestoken. Het gezin deed ondertussen wel diverse woonadressen aan zoals acht jaar café en botenverhuur Het Meertje, de Oosterweg en de Klaproosstraat.Vanaf haar 16e jaar werkte ze als medewerkster bij de Amsterdamse Bank aan de Drukkerijstraat, de latere Burchtstraat in Wijchen. Vanaf haar zestiende jaar heeft ze daar gewerkt, tot ze in 1971 zwanger werd.Op 21 november 1969 trouwde ze met Wout van Nuland uit Hernen. Van professie timmerman. Ze kwamen te wonen aan de Eikenweg waar ze zelf een woning bouwden. Het gezin heeft twee kinderen dochters resp., geboren in 1973 en 1974. Inmiddels zijn er ook kleinkinderen.HOBBIES Ze houdt ervan fietstochten te maken, niet alleen met haar man maar ook in andere verbanden, lezen, spelletjes doen, puzzelen en … vrijwilligerswerk. Met name het laatstgenoemde punt vraagt nogal wat tijd. Wanneer je haar de tijd geeft uit te leggen welke werkzaamheden en waaruit die dan zoal bestaan; daar heeft een buitenstaander geen idee van. Ze draait bardiensten, maakt iedere week de kas op en maakt de rekeningen op voor de diverse verenigingen, doet de inkoop en bereid de kas voor bij grote activiteiten, telt de munten en maakt mee schoon.Momenteel zijn er vier penningmeesters die allemaal hun eigen taak hebben. Ze doet de administratie binnen de Mijlpaal.In 1975 is er een bestuur opgericht en werd haar gevraagd penningmeester te worden.Samen met Jeannie Kremers en Jaques van Krevel vormden zij het Dagelijks Bestuur.Met de coördinatoren van de diverse werkgroepen vormden zij de beheerscommissie en met de afgevaardigden van de verenigingen werd het Algemeen Bestuur gevormd.Zeer blij is ze met de inbreng van de vele vrijwilligers. Vooral geen sinecure in zo’n kleine, en hechte gemeenschapHet nieuwe dorpshuis De Mijlpaal , dat “selfsupporting” is kon gerealiseerd worden dankzij de enorme inzet en inbreng van alle bewoners in Hernen.BESTUURSFUNCTIES Truus heeft een plaats in het Algemeen Bestuur als afgevaardigde namens Buurtvereniging De Loffert.Ze ambieert niet echt een bestuursfunctie. Uitzonderingen zijn de plaatselijke Peuterspeelzaal en de Gymclub.SOEP VAN TRUUS Jaarlijks vindt er in de MIJLPAAL een kerstdiner plaats. Naast de toch al feestelijke catering en de toetjes is er nog een specialiteit. “De Soep van Truus” bekend geworden om de perfecte goed gevulde inhoud en uitstraling. Ondertussen alom uitgegroeid tot een niet meer weg te denken “begrip”.ONDERSCHEIDINGEN Truus is al weer enige tijd geleden onderscheiden met een lintje van Koningin Beatrix vanwege haar vele vrijwilligerswerk.In 1982 werd ze bovendien onderscheiden met de versierselen verbonden aan NOVIC PONTIS.
WIE KENT HEM NIETOp deze plaats proberen we iedere maand iemand centraal te stellen die op een of andere manier in de samenleving van Wijchen een begrip was en is.Dit keer Mike Hegeraat, officieel bekend als Michel en geboren op 13 augustus 1936 te Grave. Hij is de zoon van M. Hegeraat en C. Hegeraat-Delhaes. Moeder was afkomstig uit een gezin van 16 kinderen.Mike groeide op als oudste in een gezin van vier kinderen bestaande uit twee jongens en twee meisjes.Zijn vader was schoenmaker.WAAR EN HOE HET ALLEMAAL BEGONDe Lagere School werd door Mike doorlopen in Grave. Daar zat hij zelfs nog in de zevende klas. Of dit feit op zich stond, of een gevolg was van een gezamenlijke 5e, 6e en 7e klas op grond van een gering aantal leerlingen, wordt ook na lang nadenken en bespreken met leeftijdsgenoten niet duidelijk.Het meeste onderwijzers van het Voortgezet Onderwijs waren Fraters van “ de Fraters van Tilburg “Hierna werd de studie opgevat aan het Canisius College aan de Berg en Dalseweg te Nijmegen. Vier jaar zou hij dat doen want het overgangsjaar naar het vijfde jaar was tevens het slot van de studie.Dan komt de oproep voor Militaire Dienst. Het begint voor hem in Vught bij het Garde Regiment Grenadiers. Vervolgens de kaderopleiding in de Isabellakazerne te Den Bosch.Dan de Parate Dienst in de Pr. Irenekazerne te Schalkhaar. Het laatstgenoemde korps zou later overgaan naar Oirschot.NA DE MILITAIRE DIENSTNa zijn militaire dienst wordt hij “Vrijwilliger “op de bibliotheek te Grave, want ook toen lagen de banen niet voor het opscheppen. Na veel solliciteren werd hij in april 1958 aangenomen bij de Postcheque- en Girodienst te Arnhem eerst op de Afdeling Rekening Courant ( boekhouder ) Na selectie ging hij naar de Afdeling BEZ ( Bedrijfs Economische Zaken ) in de functie formulierbeheerder. Na een cursus bij Twijnstra en Gudde werd hij geselecteerd voor een functie Programmeur met als standplaats Den Haag. Dat beviel hem niet zo, altijd ver reizen. Met succes vroeg hij om overplaatsing naar Arnhem. Daar functioneerde hij nog als computerchef om uiteindelijk in de gewenste functie “arbeidsanalist “ terecht te komen. Dit zou hij blijven doen tot en met zijn 57,5e levensjaar waarna VUT en PENSIOEN volgden.In 1963 trouwde hij met zijn vrouw Riet Spanjers. Uit het huwelijk zou één kind (zoon ) Michel geboren worden.Tijdens de huwelijksmis zong Mike zelf het AVË MARIA. Het feestelijke gebeuren vond plaats tijdens een “MIS MET DRIE HEREN ” en in de ( helaas inmiddels gesloopte ) oude parochiekerk aan de Graafseweg op Alverna.Dat zingen zijn lust en zijn leven was zal hierna nog uitdrukkelijk aan de orde komen. HOBBY’SAls je hem naar zijn hobby’s vraagt is hij kort. Daar heb ik eigenlijk geen tijd voor. In zekere mate voor genealogie. De naam van hemzelf met een Duitse herkomst : “Hegerath-Gutverwalter” en die van zijn moeder ( Delhaes ) met een vooralsnog niet verder bekende Belgische herkomst zouden daarvoor toch voldoende aanleiding geven.Maar die andere hobby dan?Een tante van zijn vrouw was voorzitter van Alziesto, en die had begrepen dat Mike een goede “Bas” was, dus van het een kwam het ander. Vanaf 1964 is hij ook nog aangesloten bij het Alvernesche Kerkkoor.Langzaam en zeker nam “meester Lucassen “ , min of meer ingegeven door zijn leeftijd, afscheid van het Koor en het dirigentschap. Het dirigeren van het koor en het gelijktijdig orgelspelen ging hem steeds moeilijker vallen. Tegelijkertijd en als gevolg van het enthousiasme van Mike kwamen het voorgaan bij volkszang en het dirigeren in diens handen Met name het voorbereiden van “Volkszangliedjes” enz. vroeg veel extra inzet en was geen sinecure.Hij heeft het dirigentschap bijna 20 jaar uitgevoerd.Natuurlijk kun je dit niet zonder scholing en begeleiding. Samen met mw. Van Lubeek heeft hij de opleiding “Dirigentschap” bij de Provincie gevolgd en voltooid.NOG EEN HOBBYAl snel nadat de familie Spanjers Mike had leren kennen, werd hij penningmeester van de familiereünie. Niet zomaar eentje. Deze spreidt zich uit over 13 nationaliteiten en 1300 betrokkenen. Zo hebben ze reeds in 1980 op de camping in Schaijk een reünie gehad van drie dagen. De reünie krijgt jaarlijks een opvolger. Een boom werd geplant aan de Bosschestraat te Schaijk ter gelegenheid van het 35 jarig bestaan. Er is zelfs een boek uitgegeven en regelmatig verschijnt een eigen blad.Waren er hoogtepunten? Jazeker wat te denken van een reis naar Amerika die door de reünisten werd uitgevoerd.Over het vele werk en beslommeringen hieraan werd maar niet gesprokenRESUMÉThans is hij nog betrokken bij het 50+ Koor Amicitia.Terugkijkend concludeert hij dat Het Blindeninstituut St. Henricus te Grave van grote betekenis was voor gemeente en omgeving, veel goede zangtalenten opleverde en een goede basis vormde voor Musicals end. Voor Grave was het een verlies dat een en ander naar Groesbeek verhuisde. ONDERSCHEIDINGENHij heeft twee onderscheidingen gekregen. Een vanwege zijn 40 jarig lidmaatschap van Alziësto. De andere is afkomstig van de Gregorische Vereniging. Met deze laatste werden contacten in de vorm van tijdschriften en schrifturen uitgewisseld met betrekking tot het invullen van de belangrijke dagen voor de Rooms Katholieke Kerk door het jaar heen en de nieuw verschenen muziekstukjes.
WIE KENT HEM NIETOp deze plaats proberen we iedere maand iemand centraal te stellen die op een of andere manier in de samenleving van Wijchen een begrip was en is.Dit keer Joost Mutsaers woonachtig in Wijchen aan de Kloosterakker. Hij werd geboren in 1941 te Tilburg. Hij is zoon van vader Joop en moeder Germaine. Hij heeft twee broers en twee zussen. Het betreft een ondernemersfamilie. Zijn moeder was O.K.-assistente.HOE HET ALLEMAAL BEGONDe eerste jaren van het Lager Onderwijs volgde hij in Tilburg. Vanaf de vijfde klas ging hij naar de kostschool; St. Nicolaas aan de Begijnenstraat te Oss. Hierna bezocht hij het Bisschoppelijk College in Roermond, om vervolgens vijf jaar de Textielschool te Tilburg te volgen en af te ronden.Dan breekt de tijd aan van de dienstplicht. Hij werd ingedeeld bij het 42e Pantser Infanterie Bataljon te Ermelo. Hier werd hij ook “getest” met de uitkomst “Geschikt voor de Dienstverlening”. Maar er speelde meer in deze ook politiek bewogen, zeg maar rustig crisistijd.Hij moest hiervoor de keuze maken: 1) uitgezonden worden Nieuw Guinea, of 2) een langere diensttijd. Hij koos voor mogelijkheid 2 en voor de duur van 21 maanden.GEZINSLEVENJoost leerde ondertussen zijn vrouw kennen. Greet van de Roer. Ze trouwden op 20 juli 1967. Samen hebben ze twee kinderen Christianne en Indra. Dit huwelijk is ook vermeld in de uitvoerig beschreven stamboom van de familie vervat in een chique boekwerk. Beiden zijn zij nijvere typen, die moeilijk stil kunnen zitten en altijd wel bezig zijn al dan niet in verenigingsverband.LOOPBAANIn 1963 was er een vacature “gemeenteambtenaar” bij de Gemeente Wijchen. Joost solliciteerde en werd per 21 oktober aangenomen. Hij zou er zeven jaar in dienst blijven. In die tijd had hij nogal eens contact met “meester Hendriks” die naast zijn baan als onderwijzer ook nog eens voorzitter van de Woningbouwvereniging Mgr. Dr. Ariëns was. De huurcontracten werden ook nog op zijn privéadres getekend.Per 1 mei 1970 werd de WBV zelfstandig functionerend in een deel van het huidige restaurant “Thuis bij Fien”. Fien Simon ook een ex-onderwijzeres had daar een boerderijtje van haar ouders geërfd met vooral schapen en ander vee en veel tuinwerk. De werkzaamheden hieraan gingen nogal eens ten koste van de ( minimale ) huiselijke regels/normen. Het personeel moest nogal eens zelf mee de bloemen en planten verzorgen. Later zou de woningbouworganisatie qua huisvesting via de Kruisbergseweg aan de Vijverlaan belanden. WONINGBOUWWERKDit is het werkterrein waarover behalve vertellen Joost nog wel een boek zou kunnen schrijven. Beginnend over de enorme vraag naar woningen. De Ratiobouw op Noord in 1963 /1964 waarin bijv. opgenomen de bouw van 210 woningen aan de Zwanensingel.Met veel respect herinnert hij zich aan collega en tevens opzichter Jan Jansen die de eerste full-time medewerker van de WBV was.Vooral zorg besteden aan de eerlijke verdeling van de opdrachten aan de Wijchense aannemers met name Giesbers, Guelen, Jansen en Oosterhout. Het gebruik van de gele en rode bouwstenen waarover vele verschillende verhalen als uitleg de ronde deden. De enige en juiste uitleg was een opdracht tot bouw die uiteindelijk na veel perikelen toch in handen kwam van de WBV.Het motto was “zoveel mogelijk bouwen in een zo kort mogelijke tijd”. Een voorbeeld vond bijv. in de wijk Kraaijenberg plaats waar 161 woningen werden gebouwd binnen 161 werkbare dagen.Goedkoop bouwen? Een goed voorbeeld hiervan is de wijk Valendries waar gebouwd werd terwijl angstvallig werd gekeken naar de portemonnee van de potentiële bewoners.Of het plan Homberg waar drie soorten gevels moesten komen met luifeltjes en lampjes.De eerste paal die op 25 juli 1980 werd geslagen voor de bouw van Wijchen-Zuid en wat niet goed afliep voor het bedrijf REIJNBOUW e.a.Uitgangspunt is steeds geweest om de woningbouw voor Wijchen te behouden. M.a.w. de voorkeur voor Wijchense aannemers en onderaannemersMet veel teleurstelling kijkt hij terug op het niet gerealiseerde originele plan “Weegbree”. Daar was het plan ontwikkeld om de bewoners die in de Weegbree verbleven, en waarvan hun partners op zeer korte afstand gehuisvest werden op of in de onmiddellijke nabijheid, van de Weegbree, gedurende een vooraf duidelijk afgesproken periode, overdag naar hun partner te kunnen laten gaan, en om ’s-avonds weer terug te laten keren PLANNEN KLOOSTER TIENAKKERToch even vermeldenswaardig. Ondanks de wederzijdse beloften geen discutabele punten aan te halen. Een kwestie tussen enerzijds De Orde Franciscanessen, Gemeente Wijchen, Woningbouwvereniging Mgr. Dr. Ariëns, Stichting Volkshuisvesting Wijchen. Dit heeft jaren geduurd voor de uiteindelijke resultaten zichtbaar werden. Een bemiddelaar van het Ministerie van Volkshuisvesting heeft namens de Staatssecretaris Heerema hierin nog een rol vervuld. Een succes? Oordeelt u zelf.BEWONERSCOMMISSIESMet de komst van de plannen op Noord kwam ook de eerst Bewonerscommissie NOORD-VEENHOF “. Een nieuw fenomeen wat af en toe qua werkwijzen en gedachten hierover botste. Groeistuipen? Alle partijen moesten er aan wennen. Landelijk bleek dit zelfs uit te groeien tot een voorloperrol en als leidraad te gaan fungeren. Joost heeft bij het werk wel positieve gedachten.NEVENACTIVITEITENMedio 1970 heeft Joost vier jaar het Raadslidmaatschap van de Gemeente Wijchen bekleed namens de lijst Gerrit Jeurissen.Vijfentwintig jaar is hij bestuurslid geweest van het Wit Gele Kruis ( later Kruiswerkver-eniging ). De tijd dat de contributie nog werd opgehaald aan de deur en handmatig in de administratie moest worden verwerkt.Twaalf jaar was hij bestuurslid van de “Federatie Dorpshuizen” een organisatie waaronder 72 dorpshuizen, inmiddels 158 MFA’s vallen. Hij vreest dat het aantal vrijwilligers, door de vergrijzing van de hulpverleners, sterk zal teruglopen wat dan ten koste gaat van het werk.HOBBIESDie heeft hij ook; lezen en fietsen.Samen met Henk de Kleijn maakte hij in 2002 een fietstocht naar Santiago de Compostella.Een pelgrimstocht waar tegenwoordig zo’n 140.000 bezoekers per jaar naar toe gaan. Een ding staat vast: “niet allemaal per fiets”. Over de reis hebben zij een reisverslag geschreven van 34 bladzijden en voorzien van foto”s. Een tocht vol ontberingen: slecht weer, veel klimmen, pech onderweg en noem maar op. Een prestatie van formaat met een onverwachte ontvangst door beider echtgenoten en hun familie ter plaatse. Enige tegenvaller was geen “pelgrimscertificaat”. Niet alle stempels van de kerken en stadjes hadden zij opgehaald, en “regels zijn regels” volgens de mevrouw van het certificatenbureau.AFSCHEIDMede als gevolg van de fusie met Woningbouwvereniging Kolping per 31 december 1999 en in eerste instantie ook met de Studenten Huisvesting en in overleg met de directies van de organisaties in de Regio ontstond TALIS. De uitgangspunten waren hierbij “geen partijen met verliezers”. Kwam goed uit. Hij ging toch net met pensioen,Bij zijn afscheid kreeg Mutsaers de “Zilveren Draagspeld”van de Gemeente Wijchen.
Op deze plaats proberen wij iedere maand iemand centraal te stellen die op een of andere manier in de samenleving van Wijchen een begrip was en is.Dit keer Wies Streef-Weijsenfeld woonachtig in Batenburg. Wies werd geboren in 1951 te Culemborg. Haar vader heet Huib en was productieleider bij kantoormeubelenfabriek Gispen in Culemborg en haar moeder Rie van Amstel lerares naaldvakken.Zij heeft een jongere broer Paul.HOE HET BEGONHet Lager onderwijs werd in Culemborg gevolgd, gevolgd door de MULO. De H.B.S. die zij daarna volgde stond echter in Utrecht. Vervolgens ging ze de studie Westerse Sociologie aan de Universiteit van Utrecht en de specialisatie Onderwijssociologie aan de Universiteit van Leiden volgen en afronden. Ze moest dus veel reizen want haar thuishaven inclusief haar latere baan in Wijchen bleef voorlopig Culemborg. Een mede stimulerende reden om tot deze keuze te komen was, de studie Rechten van haar man Ad aan de Universiteit van Utrecht. Na twee jaar met hem te hebben samengewoond trouwden ze in 1976.In 1974 kwam ze min of meer toevallig in een sollicitatieprocedure terecht in Wijchen bij de Stichting Scholengemeenschap Voortgezet Onderwijs Wijchen en Omstreken, een procedure die eigenlijk al liep voor andere kandidaten, maar ze mocht toch meedoen. Ze werd aangenomen…Dit had grote gevolgen want om praktische redenen moest er een auto komen vanwege het vele en aanzienlijke reizen woning/werk vv. en het zoeken naar woonruimte wat meer in de buurt van Wijchen was ook geen sinecure.In 1979 werd die gevonden in Batenburg. Hoewel ze node veel goede vrienden en kennissen moest achterlaten, zou ze er weliswaar ook weer nieuwe terug krijgen. Want ze heeft het prima naar haar zin.Het gezin zou drie kinderen en 2 kleinkinderen krijgen.CREATIVITEITWies is enorm creatief. Het begon met bloemschikken, maar eigenlijk is haar belangstelling voor alles achter bestaande creatieve zaken kleien schilderen, knippen plakken, knutselen, zo uitgebreid dat ze geen grenzen kent. Als er nog geen workshop of cursus van is dan komt die er wel, want ze geeft hem eventueel zelf wel. Voor wat betreft het deelnemen aan tentoonstellingen, winterfairs enz. schrikt ze niet terug. Ook activiteiten voor gehandicapten worden niet uit het oog verlorenEven hierbij stilstaan doet haar realiseren dat ze dat al weer zo’n 25 jaar doet.ONDERWIJSWERKAan de Scholengemeenschap Wijchen heeft ze zo’n 10 jaar gewerkt. Een prettige werkomgeving met goede collega’s en een prima kijk op de nieuwe ontwikkelingen in het onderwijs. Een school die niet stil wilde blijven zitten, maar oog heeft voor het belang van de leerling en zijn/haar toekomst. Een drukke en, voor haar persoonlijk ook een zware tijd met, naast het zware thema onderwijs, o.a. de geboorte van haar kinderen en een tijdelijke ziekte van haar man. Ze had daar te maken met tussen de 120 en 150 -collega’s. Een onderbouw met 12 eerste klassen en 12 tweede klassen.Zij zou uiteindelijk, als gevolg van die omstandigheden, zelfs ontslag nemen. Iets waar ze nog steeds met weemoed op terugkijkt.AMBTENAAR HUWELIJKSZAKENIn 1997 kwam er een vacature voor een “ambtenaar huwelijkszaken’ bij de gemeente Wijchen. Haar aandacht werd hierdoor onmiddellijk getrokken Zij reageerde meteen en werd benoemd. Momenteel zijn ze met z’n drie trouwambtenaren en wil zij het graag blijven doen, want het is geweldig leuk om te doen met de mogelijkheid als je dat wilt, zo’n functie, naar eigen inzicht, nog meer gestalte te geven en nog leuker maken Zij heeft inmiddels al 8 jaren lesgegeven aan kandidaat-ambtenaren, die met dit werk geconfronteerd gaan worden. Aan de landelijke opleiding van de “Bestuursacademie “ in Utrecht.WAT ZE NOG MEER DOET EN DEEDDe inwoners van Batenburg kennen allemaal “Het Groentje” een schriftuur dat eenmaal per veertien dagen verspreid wordt onder de inwoners, en waar velen ook een bijdrage aanleveren in de vorm van kopy of het melden van wetenswaarheden. In 2005 verscheen na veertig jaar de duizendste uitgave. Een jubileum en een feit om wat langer bij stil te staan.Dat gebeurde dan ook want er kwam een verzameld werk onder auspiciën van Wies met op de omslag de namen van alle inwoners van Batenburg op dat moment. in willekeurige volgorde. Alleen de jongste en oudste inwoner zijn wel exact.Een, ook voor de niet-inwoner, zeer lezenswaardig boekwerk.Een ander leesbaar feit. “Batenburg Tweede Wereldoorlog 1940-1944”. Een uitgave uit mei 2014 door “HET BATENBURGS ERFGOED” waaraan Wies en nog zes personen een prachtige bijdrage leverden. Ronduit ook weer een prachtig feit om trots op te zijn.Conclusie is wel je moet er de welwillende mensen voor hebben. Gelukkig is Wies daar een van de steeds kleiner wordende groep van.SAMENVATTINGPraten over de vraag. Zitten al die initiatieven en belangstellingen in je of heb je dat van thuis meegekregen komt er geen duidelijk eensluidend antwoord. Een ruime belangstelling voor alles en iedereen om je heen, een kleine gemeenschap waarin je meedraait en die je zelf, voor zover nodig wel tot initiatieven brengt. De rol van het onderwijs niet te vergeten, en uiteraard gesprekken en uitwijdingen binnen je gezin en familie.Wij hopen dat ze daar nog lang en gezond mee bezig kan zijn en wensen haar daarbij veel succes.
Op deze plaats proberen wij iedere maand iemand centraal te stellen die op een of andere manier in de samenleving van Wijchen een begrip was en is.Dit keer Jan de Waal woonachtig in Ewijk maar zeer betrokken geweest bij diverse zaken van uiteenlopende aard doch voornamelijk als priester/pastor op het werkterrein van de Rooms Katholieke Kerk met als thuishaven de St. Antonius Abt parochie en met als specialiteit de begeleiding van zieken en het verzorgen van de werkzaamheden die bij overlijden aan de orde komen. Thans is hij al weer zo’n 12 jaar verbonden aan de Andreasparochie te Weurt.HOE HET BEGONHij werd in 1953 geboren in het Canisius Ziekenhuis in Nijmegen maar groeide op in Ewijk bij zijn ouders. Zijn vader was Grad de Waal geboren in Ewijk en zijn moeder Wilhelmina Peters die werd geboren in Beuningen. Hij had geen broers en zusters en was dus enig kind. Zijn vader was van beroep gemeenteambtenaar in Nijmegen en werkzaam bij de Openbare Nutsbedrijven. De lagere school ( tegenwoordig basisonderwijs ) werd in Ewijk doorlopen. Voor de MULO moest hij naar Nijmegen. Aan de Pr. Hendrikstraat stond de daarvoor vereiste school.LOOPBAANIn 1971 ging hij de ziekteverpleging/basisopleiding lichamelijke verzorging volgen. In 1974 kreeg hij een baan in de verpleging van het Verzorgingstehuis in Ewijk. In 1976 moest hij in militaire dienst. Hij kwam daar terecht bij de Verbindingstroepen compleet met oefeningen op de Lunerborger-heide. Iets wat voor de oudere lezer ongetwijfeld “een begrip” zal zijn. Min of meer door invloed van de Legerleiding en enkele goede gesprekken kwam hij in 1977 op de Opleiding voor Psychiatrische Verpleegkunde in Venray terecht. De desbetreffende legeradviseur zag meer in hem, sprak dat ook gemotiveerd tegen hem uit. Voor een goed advies was Jan vatbaar. Daarop veranderde de studierichting dan ook meer in de richting van geestes- en zenuwziekten. In 1982 werd zelfs de Kaderopleiding afgerond. Financieel was het geen vetpot een basis-studiebeurs ad € 144,--.THEOLOGIEOmdat ook het bloed van Jan de Waal kruipt waar het niet gaan kan, begon hij in 1984 de theologiestudie aan de H.T.P. in Heerlen. Deze studie omvatte 8 jaren. Het instituut zou later opgaan in de Katholieke Universiteit St. Radboud in Nijmegen.In 1991 werd hij tot priester gewijd door de Bisschop Mgr. Bluijssen.. Hij werd tevens benoemd tot priester/pastor van het Verpleeghuis in Roermond. Dit bleef hij tot 1993. WIJCHENIn 1993 werd hij benoemd tot priester in de H. Antonius-Abt parochie van Wijchen Dekenaat De Twaalf Apostelen. Daar zou hij 6,5 jaar blijven. Hij heeft daar een prettige tijd gehad en zeer goed kunnen samenwerken met zijn collega’s. de constructieve werkwijze, begrip voor elkaars omstandigheden en het werken met nieuwe soms onverwachte en vreemde situaties en ontwikkelingen. Prettige contacten met verenigingsleven. Met plezier kijkt hij terug op de contacten met het Urnenkabinet en carnavalsmissen met ludieke uitspraken in de preek zijnerzijds richting m.n. burgemeester Franssen. Met spanning keek hij uit naar de reacties daarop bij de sleuteloverhandiging de dag later. Het geaccepteerd worden en gelijktijdig tussen de mensen staan en gewoon doen. Daar hecht hij aan.Vol trots maakt hij kenbaar een van de bezitters van het “Wijchens Pumpke “ te zijn.De brand van de Mariakapel en de kosten van het herstel ervan herinnert hij als de dag van gisteren. Samen met o.a. Jos van Minderhout heeft hij dit project tot wederopbouw gesteund.WEURT E.O.Hier is hij weer 12 jaar pastoor. Ondanks zijn handicap ( nagenoeg blind ) functioneert hij daar in de dagelijkse gang van zaken en bij de samenwerkingsplannen van Beuningen, Ewijk, Weurt Winssen in het dekenaat “Wijchen Johannes XXIII”. Twee koren kent zijn parochie met elk een heel ander uitgangspunt. Hij heeft voor elk evenveel respect en bewondering. Per 1 juli gaat hij met prépensioen bij de Zorggroep Maas en Waal waaronder Overmarsstichting Waelwick, De Alde Steeg St. Elisabeth.KEVELAERMede als gevolg van zijn diverse bedevaarttochten naar Kevelaer, heeft hij daar, behalve priesterkennissen ook diverse particulieren als kennis aan over gehouden. Soms kan dit leiden tot hilarische gevolgen. Zoals de keer dat hij bij de “Genädekapelle” even zat uit te rusten en een motorrijder zich tot hem richtte met de vraag of hij de motormerkplaatje en een paar kaarsjes in zijn hand wilde wijden. Vrijpostig vroeg Jan waarom hij geen BMW reed? De discussie die volgde leidde bijna tot een verplicht meerijtoertje.Het gemis van de tweede valhelm heeft hem hiervoor behoed. Met een extra veeg wijwater heeft hij de motor, merkplaatje de kaarsjes en de verzoeker zelf aan diens verzoek voldaan.Want voor humor is Jan te porren.
WIE KENT HEM NIET Op deze plaats proberen we iedere maand iemand centraal te stellen die op een of andere manier in de samenleving een begrip was en is.Dit keer Ber van Haren woonachtig aan de Meidoornstraat te Wijchen en nog steeds zeer betrokken bij diverse zaken van uiteenlopende aard in de Wijchense samenleving.Hij is na het overlijden van zijn eerste vrouw getrouwd met Gertie. Ber heeft 3 kinderen 2 dochters en één zoon en twee kleinkinderen, Niek en Linn.WAAR EN WANNEER BEGON HET VOOR HEMHij werd, nu 65 jaar geleden, geboren in Balgoy in een gezin met negen kinderen ( vier jongens en vijf meisjes ) aan de Veldsestraat. Zijn vader ( Toon ) en zijn moeder ( Nel ). Zijn vader was metselaar en een echte Balgoyenaar en zijn moeder kwam uit Grave. Hij was de middelste van het gezin. In die tijd woonden er veel families van Haren in Balgoy. Toen hoorde Balgoy ook nog tot de zelfstandige gemeente Overasselt, Nederasselt, Balgoy.De lagere school werd in Balgoy bezocht en het voortgezet onderwijs in Oss. Dagelijks werd vanuit Wijchen per trein op en neer gereisd. Hij was niet de enige die zo naar school moest reizen. Het was altijd druk met scholieren op het station en in de trein.Op het HBO in ‘s- Hertogenbosch en Enschede werd de vervolgstudie grafische vormgeving gedaan. Vervolgens de specialisatie Fotografie via de fotovakschool ( schriftelijk) in Apeldoorn.Na de studie was het ook toen moeilijk om in deze sector aan een baan te komen, met name in dit deel van het land.Hij heeft toen zelfs nog in de bouw gewerkt. Ook bij V en D in Nijmegen heeft hij in de afdeling verkoop gewerkt en ook nog kort bij Foto Verbeek aan de Markt in Wijchen.DIENSTBETREKKING LOOPBAAN In 1977 is hij in dienst getreden bij de Gemeente Nijmegen als stadsfotograaf. Hij denkt nog steeds met veel plezier terug aan het werk o.a. op het Gemeentearchief.”Een prachtig instituut “noemt hij het. Daar maakte hij foto’s en reproducties voor.Daarnaast foto opdrachten voor de afdelingen Communicatie en Stadsontwikkeling en allerlei publicatie, o.a. voor het museum. Dit heeft Ber 17 jaar gedaan.In april 1994 is Ber Wethouder geworden in Wijchen. Na deze wethoudersperiode in Wijchen is hij opnieuw, maar dan in een andere functie, werkzaam geweest bij de Gemeente Nijmegen. Hij werkte toen met veel plezier een aantal jaren voor de afdeling Maatschappelijk Werk. ACTIVITEITENEind jaren tachtig komt hij in de plaatselijke politiek terecht voor de P.v.d.A. In deze periode zou hij drie periodes van vier jaren Wethouder zijn. Zijn portefeuille zou o.a. Ruimtelijke Ordening, Werkgelegenheid, Onderwijs, Sociale Zaken en Welzijn en Sport gaan omvatten. De portefeuille Onderwijs heeft hij alle drie periodes gedaan. En zonder andere portefeuilles tekort te doen heeft Ber in dit werkveld veel kunnen bereiken. Tevreden blikt hij terug op het project van de Scholengemeenschap, maar ook de eerste ideeën voor de Campus van Bibliotheek, Sporthal Arcus en Mozaïek aan de Oosterweg. Een compleet palet van goede schoolvoorzieningen in Wijchen, zowel in het Basisonderwijs als het Voortgezet onderwijs. Het is een mix van goed besteden van beschikbare gelden en van de behoeften van de Wijchense burgers. De basisscholen in de dorpen proberen te behouden en aan de andere kant ook een praktijkschool voor kinderen die moeilijk leren naast het reguliere Voortgezet Onderwijs een plek geven. Wijchen heeft nu een compleet onderwijspakket voor haar inwoners.Hij benadrukt het belang van de diverse Raads- en Adviescommissies in de Gemeente Wijchen.HOBBIESBerry is een hobbymuzikant en speelt gitaar. Niet in een band gewoon thuis voor het plezier. Samen met zijn twee zussen en een broer maken ze regelmatig muziek. Hij speelde vroeger klarinet in de Harmonie en kijkt tevreden terug op optredens door en met Harmonie Kunst en Vriendschap. Hele families maakten deel uit van het orkest, en de persoonlijk belangstelling voor een instrument werd min of meer bepaald aan de hand van de behoeftes van het korps.Vanaf zijn achtste jaar was hij meer dan vijftig jaar lid van voetbalvereniging DIOSA.De carnavalswereld is ook niet ongemerkt bij hem gepasseerd. Hij was vroeger een tijdje actief bij de jeugdcarnaval van de plaatselijke vereniging. Samen met vrienden heeft hij begin jaren 70 in Balgy een jeugdsoos opgericht. En wat te denken van de Historische Vereniging in Balgoy waarvan hij medeoprichter is.Thuis en voor zijn kinderen wil hij momenteel nog wel eens klussen Zowel in als rond de woning. Daar is altijd wel werk te doen Hij doet het met veel plezier, vaak samen met zijn goede vriend Piet.En intussen geniet Ber van zijn kleinkinderen.Daarnaast gaat hij samen met Gertie graag op reis, vaak met de caravan. Nu ze gepensioneerd zijn kan de reis ook wat langer duren. Daar genieten ze enorm van. WIJCHEN ALL ROUNDIn 2005 richtte hij samen met Theo Borsten en Gerard Hendriks de stichting Wijchen All Round op. Een organisatie die per jaar vier festiviteiten zoals het Korenfestival, Muzikantenfestival, Dansfestival en het Straattheater organiseerde. Afgelopen jaar was dat voor de elfde keer.Daarnaast heeft Ber met een aantal sportliefhebbers in Wijchen een stichting in het leven geroepen die de Wijchense Sportprijzen uitreikt. Om de drie jaren wordt een sportgala georganiseerd waar o.a. de Wijchense sportman, sportvrouw, sportploeg en sporttalenten worden bekend gemaakt. Op 27 januari 2018 is het eerstvolgende gala waarvoor de voorbereidingen al weer in volle gang zijn.Ber heeft met deze stichting ook bijgedragen aan de totstandkoming van de “Wall of Fame “voor de Wijchense sport in het Mozaïek. Het is een eregalerij met foto’s van Wijchense sporters die uitzonderlijke prestaties hebben geleverd.Ber is sinds 2006 drager van de Zilveren Draagspeld van de Gemeente Wijchen
Op deze plaats proberen we iedere maand iemand centraal te stellen die op een of andere manier in de samenleving een begrip was en is.Dit keer Gerrie Toonen woonachtig op de Kruisbergseweg in Wijchen en nog steeds zeer betrokken bij diverse facetten in de Wijchense gemeenschap.Zij is getrouwd met Gert van Elleswijk na op zeer jonge leeftijd al eens getrouwd te zijn geweest met een andere partner. Samen met haar man hebben ze vier kinderen.WAAR EN WANNEER BEGON HET VOOR HAARGerrie Toonen werd op 22 augustus 1958 geboren op Alverna aan de Groenewoudseweg.Haar vader was Hent Toonen en haar moeder Annie Goedvriend. Zij heeft vijf broers en drie zussen. In het gezin is zij op één na de jongste.Haar vader had de coöperatiewinkel op Alverna welke later door zijn broer werd overgenomen en voortgezet. Hijzelf trad toen in dienst bij de Gemeente Wijchen waarvoor hij diverse functies vervulde en allerlei soorten van werkzaamheden verzorgde.Gerrie zelf ging tot haar dertiende jaar naar de Lagere School bij de nonnen van de Orde Franciscanessen zijnde de meisjestak van de St. Antoniusschool aan de Graafseweg.I.v.m. verhuizing naar de lindestraat bezocht ze de LEAO-school aan de Balgoyseweg om geschoold te worden met lessen in koken en naaien. Ook Handelsrekenen Handelskennis en Boekhouden werden haar daar geleerd.Dat paste precies bij haar want het was al van jongs af aan een type wat een brede belangstelling had voor de wereld rondom haar heen.Later heeft ze nog op de Valendries en elders in Wijchen-Noord gewoondLOOPBAAN WERKEN ACTIVITEITENOp haar veertiende trad ze in dienst van VIVO Wim Veltmaat aan de Accaciastraat om dat een paar jaar te blijven doen. Vervolgens via families en in de bediening van de Horeca in Alphen a/d Maas en Le Coq d’Or op Alverna nog wel het best in het geheugen van de lezer zal blijven hangen.Trouwens aan werken had ze echt geen hekel want ook in de avonduren was ze vaak aan het werk. Uiteindelijk kwam ze bij de Familie Straten terecht om daar als een soort van thuiszorg de familie Straten mede na het overlijden van diens echtgenote, te verzorgen. Als gevolg van diens werkzaamheden in het kader van Sociale Werkplaats later W.N.O. ( werkvoor-zieningschap Nijmegen en Omstreken ) en zijn raads- en commissiewerk bij de gemeente Wijchen werd haar belangstelling daarvoor min of meer gewekt.Via scholing door de vakbondsschool van CNV en FNV in Nijmegen leerde zij daar het “fijne” van het Vakbonds- en Gemeente-werk kennen wat het later meer dan van pas zou komen. In het toenmalige Molenhuis werd de cursus vergadertechniek gevolgd. HOBBIES EN/OF NEVENACTIVITEITENEen hele lijst, Carnavalsvereniging De Vennekwèkers, Carnavalsvereniging De blauwkoppen Korfbalvereniging SNA, Tennisvereniging Het Vormer, Politiek, Stichting Vraag en Aanbod, De Cirkel, Enz. enz.Met name bij Vraag en Aanbod waar zo’n 100 vrijwilligers zorgen voor de dagelijks gang van zaken kon ze organisatorische kwaliteiten gebruiken. Het begon al met de aankoop van het pand, maar vervolgens in het opzetten van groepen voor chauffeurs; inkoop; veiligheid, arbo en milieu en het coördinatorschap Allemaal zaken waar ze later bij het opzetten van “De Cirkel” na huisvesting op de Oud Ravensteinsweg en het pand van van Lin en nu dan definitief op twee locaties aan de Spoorstraat weer tegenaan zou lopen. Sinds eind augustus 2012 heeft zij nu haar bedrijf “De Cirkel”.Een opmerking Er komen min of meer regelmatig mensen met problemen van allerlei aard in de winkel die, en zeker niet meteen ter plekke zijn op te lossen. Dat geeft een uitstralende sfeer van vertrouwen. Naar hulpverlenende instanties door verwijzen of naar mensen en instanties die goed op de hoogte zijn is het enige wat je dan kunt doen.ONDERSCHEIDINGENIn 2012 ontving Gerrie ter gelegenheid van haar 12,5 jubileum de Draagspeld van de Stichting Vraag en Aanbod.De Koninklijke Onderscheiding is haar drie jaar geleden overhandigd ter gelegenheid van haar 25 jaar Raadslidmaatschap van de Gemeente WijchenAl hoewel zeer vereerd hiermede, beklemtoont ze wel dat ze het daarom niet deed.POLITIEKIn 1985 is ze na aanvankelijk commissielidmaatschap als Raadslid aan de slag gegaan. Vele nota’s en voorstellen zijn door haar voorbereid voor behandeling door haar fractie. Aan woordvoeren had ze aanvankelijk een hekel als ze het woord moest gaan doen vluchtte ze nog wel eens naar het toilet. Later kon ze er niet meer onderuit en thans is daar tijdens een gesprek nog maar weinig van te merkenMet haar man en gezin heeft ze afgesproken om wat meer tijd voor elkaar te creëren omdat ze allemaal de handen meer dan vol hebben.Toch wel benieuwd of daar iets van terecht komt.
Pagina's (1): 1