Menu

X Omdat je bent ingelogd zie je op deze pagina de berichten uit al je groepen. Alleen jij ziet deze informatie.

Buurtverhaal:

Wie kent hem niet: Wil Giesbers (2018)

Herman Gerrits
Gepubliceerd op 27 januari 2018 , 73x gelezen

Op deze plaats proberen wij elke maand iemand centraal te stellen die op een of andere manier in de samenleving van Wijchen een begrip was en is.

Dit keer  Wil Giesbers geboren in september 1937 aan de Graafseweg te Alverna. Ter verduidelijking   “Willy “ anders weten ze  niet over wie ze het hebben. Zijn vader was Antoon Giesbers geboren op het Heiveld en van professie  “aannemer”.  Zijn moeder was Elisabeth Creemers.  Het gezin heeft achttien kinderen gekregen; elf jongens en 7 meisjes. Als gevolg van overlijden zijn er momenteel 3 jongens en 3 meisjes over, waarvan “Wil” de oudste is.


JEUGD EN OPGROEIPERIODE

 De Lagere School werd op Alverna doorlopen. Deze stond tegenover het huidige café-hotel-restaurant “ De Markies “ aan de Graafseweg op Alverna.  Daarna volgden drie jaren H.B.S aan het Titus Brandsma Lyceum te Oss  Vervolgens kwam hij in het bedrijfsleven terecht bij Aannemersbedrijf Giesbers en weer even later in de Verzekeringenwereld van  De Nederlanden van 1845 in Nijmegen.  Dit duurde zo’n 3 jaar. Via de A-jeugd van AWC  leerde hij  Theo  Borsten kennen waarmee hij bevriend raakte. Deze vriendschap bestaat nog steeds.

Via de militaire diensttijd van Theo Borsten en diens ( kennis ) tevens  bestuurslid van VV.Wilhelmina te Den Bosch werd hij beoordeeld op zijn voetbalvaardigheden. Hij kreeg zodoende ook een functie  op de administratie/ boekhouding van diens bedrijf, en zou zo’n tien jaren bij Den Bosch blijven spelen. Inderdaad,  parttime, maar in die tijd kon dat ook niet anders. Neem nou de vele reistijden en het combineren met de  aanzienlijke hoeveelheden trainingen bij een profclub die dat noodzaakte. Je kunt alleen maar respect hebben voor zijn inzet en uithoudingsvermogen. In totaal zou hij zo’n tien jaar bij VV Wilhelmina blijven. Voor wat zijn werk had hij meer adressen nodig. Bijv. Werten-Sprij in Cuijk a/d/ Maas, Verhuizen Meubelen in Nuenen, Detailhandel Dirkse te Veghel. Het laatste adres was Meubelfabriek Walraven-Bevers in Beneden-Leeuwen.


PRIVÉ-GEZINSLEVEN

In april 1965 trad hij in het huwelijk met Ineke Lammers uit Heiloo. Hoe kom je in Heiloo terecht vraag je je af. Wel; zij en hij waren beiden met vrienden en vriendinnen op vakantie in Valkenburg. En kwamen elkaar daar tegen. Als je het dan zo beoordeelt ligt Wijchen behoorlijk centraal. Uit het huwelijk zijn twee zoons en één dochter geboren.  Deze zorgden voor zeven kleinkinderen, waarvan de jongste inmiddels ook al weer zo’n zeven jaren oud is.

Honkvast  waren Wil en Ineke niet want er moest ondertussen , al dan niet als gevolg van de werkzaamheden,  verhuisd worden. Negen jaren Wijchen, Acht jaren Son, Negen jaren Veghel,  vier  jaren Beuningen,  een en twintig jaren Balgoy en thans dus van het eerste  naar het tweede  huidige adres in Wijchen.

Terugkijkend op én  werk én voetbal én gezinsleven waren zijn dagen meer dan goed gevuld.

Ondertussen was hij 46 jaar geworden.  Tijd om wat gas terug te nemen. Neen dus.

Terug uit Den Bosch heeft hij nog een tijdje  bij AWC gevoetbald en komt vervolgens bij SC  

Woezik terecht. De altijd actieve bestuursleden van S.C. Woezik hadden hem tijdens zijn verblijf bij Wilhelmina al benaderd om daar de trainingen te komen verzorgen. Eerst nog op die ( inmiddels reeds lang ) verwijderde oude velden op Noord.


HOBBIES

Hij kwam in het bestuur van S.C. Woezik terecht.  Zijn functie  werd voorzitter. Het voorzitterschap zou hij 9 jaren blijven uitoefenen.

Er kwam een ander intern verenigingsbeleid wat al snel een succes bleek.

Tijdens zijn voorzitterschap, werd samen met dhr. Frans de Groot , die de technische kant beheerde  een complete nieuwe tribune en aanverwante faciliteiten verwezenlijkt. Bepaald geen sinecure,  denkend aan eigen beheer,  financiering sponsoring enz. en de vele tijd en inspanning die het vergde.

Twee kampioenschappen werden door de eerste elftal behaald en zelfs twee promoties. Alle reden om tevreden terug te kunnen kijken. Met bewondering kijkt Wil met de omgeving naar de ondernemingslust van de vereniging en de speciale aandacht voor de jeugd.


HOBBIES II

Andere hobbies van hem zijn o.a. belangstelling voor de sport in zijn algemeenheid. Muziek, met name de Fanfare Echo der Bergen waarvan hij zelfs nog een jaar secretaris was. Speciaal  bij de organisatie van grote activiteiten en de contacten met andere organisaties is en wordt hij betrokken. Hij was  23 jaar voorzitter van de Raad van Toezicht van de Stichting groene Grasvelden.  De organisatie, waarbij alle aangesloten verenigingen zeer begaan zijn met het beheer en onderhoud van de speelvelden en waarbij de Gemeente als gesprekspartner fungeert

Al weer twee jaren is hij voorzitter van de “Heemkundekring Pagus Balgoye “. Een toelichting op doelstelling en werkterrein lijkt overbodig. Een en ander in nauwe relatie met de stichting Rivierenland/Maas en Waal.

Lezen?  Jazeker veel belangstelling voor het historische gebeuren maar ook voor “detectives”.


ONDERSCHEIDINGEN

 Hij is Lid van Verdienste van S.C. Woezik. Tevens hangt zijn foto in “Het Mozaiëk”  in de galerie  “Wall  of Fame” . Daar waar alleen bekende bekende Wijchense sporters te zien zijn.

Ook bleef hij via bemiddeling van de inmiddels overleden heer De Reuver nog geruime tijd betrokken bij de activiteiten van de “Oud-Internationals” van de KNVB. De lijst met bekende personen zoals o.a. Lenstra, Notermans, Appel, Stoffelen is bij lange na niet compleet, maar geeft een aardige indruk.

De  lijst van bekende Wijchenaren waarmee hij samen speelde aan de Leurseweg achter Veltmaat tegenover Timmermans,  o.a. Langenhuizen, van Beek, Roelofs, Steeg, Dijkmans, Verkooijen  enz.enz. is dat evenmin.

Zijn inborst is echter van dien aard dat huldigingen met medailles enz. niet prioriteit nr. 1 hebben.

 

Reacties



Bekijk alle verhalen in je buurt »