Menu

Buurtverhaal:

Wie kent hem niet: Mike Hegeraat (2017)

Herman Gerrits
Gepubliceerd op 15 september 2017


WIE KENT HEM NIET

Op deze plaats proberen we iedere maand iemand centraal te stellen die op een of andere manier in de samenleving van Wijchen een begrip was en is.

Dit keer Mike Hegeraat, officieel bekend als Michel en geboren op 13 augustus 1936 te Grave. Hij is de zoon van M. Hegeraat en C. Hegeraat-Delhaes. Moeder was afkomstig uit een gezin van 16 kinderen.

Mike groeide op als oudste in een gezin van vier kinderen bestaande uit twee jongens en twee meisjes.

Zijn vader was schoenmaker.


WAAR EN HOE HET ALLEMAAL BEGON

De Lagere School werd door Mike doorlopen in Grave. Daar zat hij zelfs nog in de zevende klas. Of dit feit op zich stond, of een gevolg was van een gezamenlijke 5e, 6e en 7e klas op grond van een gering aantal leerlingen, wordt ook na lang nadenken en bespreken met leeftijdsgenoten niet duidelijk.

Het meeste onderwijzers van het Voortgezet Onderwijs waren Fraters van “ de Fraters van Tilburg “

Hierna werd de studie opgevat aan het Canisius College aan de Berg en Dalseweg te Nijmegen.  Vier jaar zou hij dat doen want het overgangsjaar naar het vijfde jaar was tevens het slot van de studie.

Dan komt de oproep voor Militaire Dienst. Het begint voor hem in Vught bij het Garde Regiment Grenadiers. Vervolgens de kaderopleiding in de Isabellakazerne te Den Bosch.

Dan de Parate Dienst in de Pr. Irenekazerne te Schalkhaar. Het laatstgenoemde korps zou later overgaan naar Oirschot.


NA DE MILITAIRE DIENST

Na zijn militaire dienst wordt hij “Vrijwilliger “op de bibliotheek te Grave, want ook toen lagen de banen niet voor het opscheppen. Na veel solliciteren werd hij in april 1958 aangenomen  bij de Postcheque- en Girodienst te Arnhem eerst op de Afdeling Rekening Courant  ( boekhouder ) Na selectie ging hij naar de Afdeling BEZ ( Bedrijfs Economische Zaken ) in de functie formulierbeheerder. Na een cursus bij Twijnstra en Gudde werd hij geselecteerd voor een functie Programmeur met als standplaats Den Haag. Dat beviel hem niet zo, altijd ver reizen. Met succes vroeg hij om overplaatsing naar Arnhem. Daar functioneerde hij nog als computerchef om uiteindelijk in de gewenste functie “arbeidsanalist “ terecht te komen.  Dit zou hij blijven doen tot en met zijn 57,5e levensjaar waarna VUT en PENSIOEN volgden.

In 1963 trouwde hij met zijn vrouw Riet Spanjers. Uit het huwelijk zou één kind  (zoon ) Michel geboren worden.

Tijdens de huwelijksmis zong Mike zelf het AVË MARIA. Het feestelijke gebeuren vond plaats tijdens een “MIS MET DRIE HEREN ” en in de ( helaas inmiddels gesloopte ) oude parochiekerk aan de Graafseweg op Alverna.

Dat zingen zijn lust en zijn leven was zal hierna nog uitdrukkelijk aan de orde komen.

 

HOBBY’S

Als je hem naar zijn hobby’s vraagt is hij kort. Daar heb ik eigenlijk geen tijd voor. In zekere mate voor genealogie. De naam van hemzelf  met een Duitse herkomst : “Hegerath-

Gutverwalter”  en die van zijn moeder ( Delhaes ) met een vooralsnog niet verder bekende Belgische herkomst zouden daarvoor toch voldoende aanleiding geven.

Maar die andere hobby dan?

Een tante van zijn vrouw was voorzitter van Alziesto,  en die had begrepen dat Mike een goede “Bas” was, dus van het een kwam het ander. Vanaf 1964 is hij ook nog  aangesloten bij het Alvernesche Kerkkoor.

Langzaam en zeker nam “meester Lucassen “ , min of meer ingegeven door zijn leeftijd, afscheid van het Koor en het dirigentschap.  Het dirigeren van het koor en het gelijktijdig orgelspelen  ging hem steeds moeilijker vallen. Tegelijkertijd en als gevolg van het enthousiasme van Mike kwamen  het voorgaan bij volkszang en het dirigeren  in diens handen  Met name het voorbereiden van “Volkszangliedjes” enz. vroeg veel extra inzet en was geen sinecure.

Hij heeft het dirigentschap bijna 20 jaar uitgevoerd.

Natuurlijk  kun je dit niet zonder scholing en begeleiding. Samen met mw. Van Lubeek heeft hij de opleiding “Dirigentschap” bij de Provincie gevolgd en voltooid.


NOG EEN HOBBY

Al snel nadat de familie Spanjers Mike  had leren kennen, werd hij penningmeester van de familiereünie. Niet zomaar eentje. Deze spreidt zich uit over 13 nationaliteiten en 1300 betrokkenen. Zo hebben ze reeds in 1980 op de camping in Schaijk een reünie gehad van drie dagen. De reünie krijgt jaarlijks een opvolger. Een boom werd geplant aan de Bosschestraat te Schaijk ter gelegenheid van het 35 jarig bestaan. Er is zelfs een boek uitgegeven en regelmatig verschijnt een eigen blad.

Waren er hoogtepunten? Jazeker wat te denken van een reis naar  Amerika die door de reünisten  werd uitgevoerd.

Over het vele werk en beslommeringen hieraan werd maar niet gesproken


RESUMÉ

Thans is hij nog betrokken bij het  50+ Koor Amicitia.

Terugkijkend  concludeert hij  dat Het Blindeninstituut St. Henricus te Grave van grote betekenis was voor gemeente en omgeving,  veel goede zangtalenten  opleverde en een goede basis vormde voor Musicals end.  Voor Grave was het een verlies dat een en ander naar Groesbeek verhuisde.

 

ONDERSCHEIDINGEN

Hij heeft twee onderscheidingen gekregen. Een vanwege zijn 40 jarig lidmaatschap van Alziësto. De andere is afkomstig van de Gregorische Vereniging.  Met deze laatste werden contacten in de vorm van tijdschriften en schrifturen  uitgewisseld met betrekking tot het invullen van de belangrijke dagen voor de Rooms Katholieke Kerk door het jaar heen en de nieuw verschenen  muziekstukjes.

 

 

Reacties

Buurtverbinders 19 september 2017
Bezig bijtje Mike!


Bekijk alle verhalen in je buurt »