Menu

Nieuws:

Terug in Wijchen na 50 jaar

Bert Bloo
25 januari 2018

Gouden toetsenbord

  •  
  • Ik kreeg het Gouden Toetsenbord van Guus van Heck, die ik leerde kennen in 2015 in verband met foto”s van Wijchen bij het thema Baksteenindustrie als actief medewerker van Documentatie Centrum Tweestromenland.
  • Het krijgen van een Gouden Toetsenbord in Wijchen voelt als het krijgen van een gouden medaille nu ik 71 jaar ben !
  • Ik ben geboren als jongste van 9 kinderen ,vlakbij Kasteel en Molen, en getogen in Wijchen aan de Kasteellaan / Lindenstraat en heb goede herinneringen, die weer naar boven komen na 50 jaar weg geweest te zijn . Ik deel dan ook graag mijn trots op Wijchen via dit gouden toetsenbord zoals Wijchen er nu bij ligt  In mijn jeugd organiseerde ik mee aan de realisatie van een Jongeren societeit “Huis Clos”.
  • (foto geboortehuis)
  • Na mijn trouwen met Fieke Bernts in 1970 woonde ik ruim 40 jaar in Nijmegen. Nu ben ik inmiddels 1,5 jaar terug in Wijchen, waar ik als padre familias van 3 dochters met partners en 7 kleinkinderen regelmatig familiebijeenkomsten heb. In deze maand komt eerst Sinterklaas en dan vieren we Kerst met een grote kerstgroepententoonstelling in huis.
  • 2. Tijdens mijn HBS-tijd  op het Titus Brandsma Lyceum, ben ik begonnen als vakantiewerker bij Mes schoolbanken, waar mijn belangstelling voor industrieel erfgoed is ontstaan. In Nijmegen ben ik medeoprichter van de Stichting Industrieel Erfgoed Nijmegen en Omgeving (STIENEO) en organiseerde ik activiteiten met betrekking tot de Nijmeegse Industrieen zoals tentoonstellingen over produkten, produktiewijzen, reclameuitingen, arbeidsverhoudingen, excursies naar fabrieken, interviewde (ex)werknemers over de beleving van het werkzame leven. Ook produceerde ik met STIENEO boekjes met verhalen van die (ex)werknemers (Titel: Voor drie tientjes in de week….) en over de fabrieken (titel:  Werken langs de Waal).  Het initieren en organiseren van kleinschalige evenementen en activiteiten werd mijn hobby onder de vlag van stieneo.nl .Het  industrieel erfgoed zichtbaar maken door de mensen die er werkten en werken, de produktiewijzen met machines e.d. en produkten van de fabrieken. Met het komen wonen in Wijchen kon ik mijn hobby uitbreiden naar het Industrieel Erfgoed van Wijchen op basis van mijn kennis uit mijn jeugd en door mensen te vinden die erover wilden vertellen. Inmiddels heb ik mijn kennis over de Wijchense industrie gedeeld door lezingen in de bibliotheek en het Museum Kasteel Wijchen. De periodieke zgn; INLOOPSOOS STIENEO voor (ex)werknemers van Nijmegen en Omgeving organiseerde ik in Wijchen tijdens de prachtige tentoonstelling “Wijchen Maakt Het !”.Met de Werkgroep industrieel erfgoed Wijchen werken we aan de beeldvorming over de industrie van Wijchen.


 3. Na 50 jaar ben ik weer terug in Wijchen en het viel mij op dat De Wijchense Meer ontwikkeld is tot een prachtige parkachtige omgeving.  De Wijchense Meer is voor mij een monumentale  icoon van Wijchen geworden.

Vroeger was de Meer voor mij de scheiding van de bebouwde kom van het dorp Wijchen en de buurtschap Woord, Aan de Woordse kant nu Wijchen-Zuid raapte ik aardappelen om geld  te verdienen voor de kermis. Nu woon ik op het voormalige aardappelveld De Weertjes. Ik speelde met de jongens van Eltink bij het bruggetje over de Meer aan de Woordseweg, nu Mr. van Coothlaan, en de oude toldam met ijzeren hek. Op de Meer roeide en schaatste ik soms. Ook werd veel op de ondergelopen weilanden aan de Kraaijenberg geschaatst..

Nu is de oude Maasarm De Meer voor mij onderdeel van een prachtig park met een prachtig wandelpad erlangs geworden.  De Meer is van betekenis geworden voor flora,fauna, archeologie en het dagelijks leven vissen, schaatsen en wandelen, anecdotes uit het verleden. Samen met de Bibliotheek (mede door mijn vader opgericht)  heb ik dan ook het initiatief genomen om elk jaargetijde een wandeling te organiseren om de Meer in al zijn hoedanigheden te beleven.

(foto de Wijchense Meer)

4. Oktober/november is ook de tijd dat ik olijven pluk bij een klein huisje in Lucca in Italie (www.casa-andrea.nl ) , dat wij met 3 familieleden bezitten. Ik voel me daar als een heerboer als ik daar ga oogsten. De olie wordt  daar bij de cooperatieve oliemolen geperst uit de olijven en die breng ik dan mee naar huis.

(foto Casa Andrea)                

Ik zal het Gouden Toetsenbord doorgeven aan : Frans Geurts

                                                                                        Bert Bloo, 3 december 2017

Reacties

Marianne 6 februari 2018
Inspiratie opdoen in de vakantie. Frans Geurts alle ogen zijn op jou gericht!
Bekijk meer nieuws in de buurt »